دل

در وجود ما دو مركز شناخت وجود دارد كه يكي فكر و ديگري اصطلاحا" دل مي باشد. ابزار  شناخت فكر: حواس پنجگانه؛ حافظه هاي بلند مدت و كوتاه مدت و پردازشگر ذهن مي باشد كه با به كارگيري اين عوامل فكر به شناخت دست مي يابد و نتيجه گيري مي كند.

ميلياردها سال است كه ژنها اطلاعات مربوط به زيست در شرايط گوناگون را در خود ذخيره مي كنند و در اين مدت توانائيهاي زيادي كه حتي بعضي از آنها براي ما ناشناخته است؛ كسب نموده اند.

مركز شناخت بعدي كه گفتيم دل ناميده مي شود يا همان ژنها كه براي شناخت از توانائيهايي كه نام برديم استفاده مي كنند . براي همين است كه هنگامي كه ما مطابق خواست دلمان عمل مي كنيم احساس خوبي پيدا مي كنيم .

در عرفان و همینطور توصیه بزرگان اینگونه بوده است که شناخت دل یا همان مکاشفه که در اثر مراقبه یا مدیتیشن به وجود می آید ( یعنی در غیاب فکر ) بر شناخت فکر ارجح است . چون ابزار شناخت فکر عملا" محدود است اما همانطور که گفته شد ابزار شناخت دل (ژنها) نامحدود و ناشناخته است .