پس تو حیران باش بی لا و بلی

تا ز رحمت پیشت آید محملی

نه چنان حیران که پشتت سوی اوست

بل چنین حیران و غرق و مست و دوست

نه چنان مرگی که در گوری روی

بلکه آن مرگی که در نوری روی

                                     مثنوی معنوی