تو درون چاه رفتستی ز کاخ

چه گنه دارد جهانهای فراخ

ای که اندر چشمه شور است جات

تو چه دانی شط و جیحون و فرات

ای تو نارسته از این فانی رباط

تو چه دانی سحو و سکر و انبساط

آنکه در چه زاد و در آب سیاه

او چه داند لطف دشت و رنج چاه

یا در اول او ز مادر برده زاد

یا به طفلی در اسیری اوفتاد

                                   مثنوی معنوی