جان که او دنباله زاغان پرد

زاغ او را سوی گورستان برد

هین مرو اندر پی نفس چو زاغ

کو به گورستان برد نی سوی باغ

گر روی رو در پی عنقای دل

سوی قاف و مسجد اقصای دل

                     مثنوی معنوی