هیچ محتاج می گلگون نه ای

ترک کن گلگونه خود گلگونه ای

ای رخ گلگونه ات شمس الضحی

ای گدای رنگ تو گلگونه ها 

تاج کرمناست بر فرق سرت

طوق اعطیناک آویز برت

بحر علمی در نمی پنهان شده

در دو گز تن عالمی پنهان شده

تو خوشی و خوب و کان هر خوشی

تو چرا خود منت باده کشی

جان بی کیفی شده محبوس کیف

آفتابی حبس عقده اینت حیف

                                 مثنوی معنوی