ضد ماده(2)
اخترشناسان از كشف منبع یك ابر بسیار بزرگ ضد ماده در كیهان خبر دادند.
ضد ماده كه به محض تماس با ماده آن را نابود میكند پدیده نادری در كیهان به نظر می رسد. برای چندین دهه دانشمندان سرنخهایی از وجود یك ابر بسیار بزرگ ضد ماده كه در فضا سرگردان بود در دست داشتند اما نمی دانستند كه این ابر از كجا منشاء میگیرد.
اكنون منبع اسرار آمیز این ابر ضد ماده كشف شده است: ستارههایی كه توسط سیاهچاله ها و ستارههای نوترونی متلاشی می شوند.
در حالی كه سامانههای پیش رانش از سوخت ضد ماده تا این زمان فقط موضوعاتی در حد داستانهای علمی تخیلی هستند اما ضد ماده كاملا واقعی است.
تمامی ذرات اولیه، ماننده پروتونها و الكترونها، قرینه هایی از ضد ماده از جرم مشابه با بار متضاد دارند. برای مثال، ضد ماده مخالف یك الكترون كه پوزیترون نامیده می شود دارای بار مثبت است.
زمانی كه یك ذره با ضد ذره خود برخورد می كند یكدیگر را نابود می كنند و طی این فرایند یك انفجار انرژی مانند پرتوهای گاما آزاد میشود. در سال ۱۹۷۸، تجهیزات ردیابی پرتوهای گاما كه با استفاده از بالن به آسمان فرستاده شدند یك نوع پرتو گاما را ردگیری كردند كه از فضا منشا می گرفت. به نظر میرسید كه برخورد الكترونها با پوزیترونها باعث انتشار این پرتو میشد و این بدان معنی بود كه در فضا ضد ماده وجود داشت.
ظاهرا این پرتوهای گاما از یك ابر ضد ماده كه حدود صد هزار سال نوری پهنا داشته و هسته كهكشان راه شیری را احاطه كرده بود منتشر می شده است. این ابر غول آسا با پرتوهای گاما و انرژی برابر صد هزار خورشید می درخشد.
اینكه دقیقا چه عاملی باعث ایجاد ضد ماده می شد برای چندین دهه یك راز باقی مانده بود. ستارهای در حال انفجار و ماده تاریك از جمله مظنونین بودند.
اكنون، یك گروه تحقیقاتی بین المللی با چهار سال مطالعه داده های ماهواره بین المللی آزمایشگاه اخترفیزیك پرتو گاما از آژانس فضائی اروپا مظنونان اصلی را به دقت تعیین كرده است. به نوشته پارس اسكای، این یافته های جدید پیشنهاد می كنند كه این پوزیترونها اساسا از ستارههایی كه توسط سیاهچاله ها بلعیده میشوند و همچنین ستارههای نوترونی تولید میشوند.
زمانی كه یك سیاهچاله یا یك ستاره نوترونی یك ستاره را نابود می كنند مقادیر عظیمی پرتو آزاد می شود. دانشمندان بر این باورند كه وقتی الكترونها و پوزیترونها در زمان نابود شدن، پرتوهای گامای آشكار گر را منتشر می كنند، این پرتوهای گاما نیز می توانند با تركیب شدن، الكترون و پوزیترون تولید كنند تا مكانیسم ایجاد ابر ضد ماده را فراهم كنند.
بر اساس محاسبه پژوهشگران یك ستاره نسبتا عادی كه توسط سیاهچاله یا ستاره نوترونی متلاشی می شود قادر است صد هزار بیلیون بیلیون بیلیون بیلیون پوزیترون (عدد یك با چهل و یك صفر) در ثانیه تولید كند
ضد ماده كه به محض تماس با ماده آن را نابود میكند پدیده نادری در كیهان به نظر می رسد. برای چندین دهه دانشمندان سرنخهایی از وجود یك ابر بسیار بزرگ ضد ماده كه در فضا سرگردان بود در دست داشتند اما نمی دانستند كه این ابر از كجا منشاء میگیرد.
اكنون منبع اسرار آمیز این ابر ضد ماده كشف شده است: ستارههایی كه توسط سیاهچاله ها و ستارههای نوترونی متلاشی می شوند.
در حالی كه سامانههای پیش رانش از سوخت ضد ماده تا این زمان فقط موضوعاتی در حد داستانهای علمی تخیلی هستند اما ضد ماده كاملا واقعی است.
تمامی ذرات اولیه، ماننده پروتونها و الكترونها، قرینه هایی از ضد ماده از جرم مشابه با بار متضاد دارند. برای مثال، ضد ماده مخالف یك الكترون كه پوزیترون نامیده می شود دارای بار مثبت است.
زمانی كه یك ذره با ضد ذره خود برخورد می كند یكدیگر را نابود می كنند و طی این فرایند یك انفجار انرژی مانند پرتوهای گاما آزاد میشود. در سال ۱۹۷۸، تجهیزات ردیابی پرتوهای گاما كه با استفاده از بالن به آسمان فرستاده شدند یك نوع پرتو گاما را ردگیری كردند كه از فضا منشا می گرفت. به نظر میرسید كه برخورد الكترونها با پوزیترونها باعث انتشار این پرتو میشد و این بدان معنی بود كه در فضا ضد ماده وجود داشت.
ظاهرا این پرتوهای گاما از یك ابر ضد ماده كه حدود صد هزار سال نوری پهنا داشته و هسته كهكشان راه شیری را احاطه كرده بود منتشر می شده است. این ابر غول آسا با پرتوهای گاما و انرژی برابر صد هزار خورشید می درخشد.
اینكه دقیقا چه عاملی باعث ایجاد ضد ماده می شد برای چندین دهه یك راز باقی مانده بود. ستارهای در حال انفجار و ماده تاریك از جمله مظنونین بودند.
اكنون، یك گروه تحقیقاتی بین المللی با چهار سال مطالعه داده های ماهواره بین المللی آزمایشگاه اخترفیزیك پرتو گاما از آژانس فضائی اروپا مظنونان اصلی را به دقت تعیین كرده است. به نوشته پارس اسكای، این یافته های جدید پیشنهاد می كنند كه این پوزیترونها اساسا از ستارههایی كه توسط سیاهچاله ها بلعیده میشوند و همچنین ستارههای نوترونی تولید میشوند.
زمانی كه یك سیاهچاله یا یك ستاره نوترونی یك ستاره را نابود می كنند مقادیر عظیمی پرتو آزاد می شود. دانشمندان بر این باورند كه وقتی الكترونها و پوزیترونها در زمان نابود شدن، پرتوهای گامای آشكار گر را منتشر می كنند، این پرتوهای گاما نیز می توانند با تركیب شدن، الكترون و پوزیترون تولید كنند تا مكانیسم ایجاد ابر ضد ماده را فراهم كنند.
بر اساس محاسبه پژوهشگران یك ستاره نسبتا عادی كه توسط سیاهچاله یا ستاره نوترونی متلاشی می شود قادر است صد هزار بیلیون بیلیون بیلیون بیلیون پوزیترون (عدد یك با چهل و یك صفر) در ثانیه تولید كند
خبرگزاری ایسنا
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم دی ۱۳۸۶ ساعت ۸:۰ ق.ظ توسط محسن
|