در خورشید ما از ترکیب دو اتم هیدروژن یک اتم هلیم به اضافه مقدار زیادی انرژی تولید می شود. اما در ستاره هایی که چندین برابر خورشید ما اندازه دارند به علت جرم زیاد و گرانش بیش از حدی که دارند در داخل آنها مجددا" دو اتم هلیم با هم ترکیب و عنصری دیگری و دو اتم از آن عنصر با هم ترکیب و تشکیل عنصر جدیدتری را می دهند و بدین ترتیب تمامی عناصر مو جود در طبیعت در درون این ستاره ها ساخته می شود. بطوری که داخل این ستاره ها مانند پیاز به صورت لایه لایه در می آید. همین تنوع ساختاری در درون ستاره باعث عدم تعادل و در نتیجه انفجار این ستاره که به آن سوپرنوا گفته می شود؛ می گردد.
در اثر این انفجار عظیم علاوه بر اتفاقات زیادی که می افتد؛ عناصر ساخته شده در درون آ ن در اطرافش پراکنده می شوند و به صورت ابری که به آن سحابی گفته می شود در می آید. به تدریج این عناصر از لبه های این ابر که گرانش کمتری دارد به فضا می روند و پس از مدتی از تجمع این عناصر و گازهای دیگر توده ای تشکیل می شود که در مرکز آن به علت گرانش؛ کوره ای اتمی از گاز هیدروژن شروع به فعالیت فیژیونی می کند و سیارات خاکی و گازی متعددی در پیرامون آن شکل می گیرند.