دوشنبه بیست و دوم مرداد 1386
تو درون چاه رفتستی ز کاخ
چه گنه دارد جهانهای فراخ
ای که اندر چشمه شور است جات
تو چه دانی شط و جیحون و فرات
ای تو نارسته از این فانی رباط
تو چه دانی سحو و سکر و انبساط
آنکه در چه زاد و در آب سیاه
او چه داند لطف دشت و رنج چاه
یا در اول او ز مادر برده زاد
یا به طفلی در اسیری اوفتاد
مثنوی معنوی
نوشته شده توسط محسن در ساعت 2:32 بعد از ظهر | لینک
|